Σε πολλά Κέντρα θεραπεία εκλογής για τον καρκίνο
στοματοφάρυγγα, βάσης γλώσσας, υποφάρυγα, λάρυγγα και αμυγδαλής, αποτελεί η
ταυτόχρονη Χήμειο-Άκτινο.
Μολονότι έτσι αυξάνονται τα ποσοστά διατήρησης οργάνου,
αυξάνοναι επίσης και οι σχετικές με τη θεραπεία επιπλοκές.
Μετακτινικές αλλοιώσεις όπως η ίνωση επηρεάζουν το
μηχανισμό κατάποσης και η θεραπεία σχετίζεται με σημαντική δυσφαγία και
οδυνοφαγία, ξηροστομία και υψηλά ποσοστά εισρόφησης με αποτέλεσμα τη μόνιμη εξάρτηση
από γαστροστομία και τραχειοστομία.
